Ontheemd kwam ik op aarde
Onbegrepen
Mijn onschuld al vroeg ontkent
Mijn waarheid veilig opgeborgen
In stilte observeerde ik de wereld om me heen
Eenzaam
Waarom zagen mensen niet wat ik zag?
Ik voelde me hier niet welkom
Vechtend zocht ik mij een weg
Probleemkind
Haatte mezelf omdat ik anders was
Er leek geen plek te zijn voor mij
En toch, dat ijzersterk geloof
Vertrouwen
Ik 'zag' mezelf later gelukkig worden
Vol met Liefde
Jaren duurde het nog
Ervaring
Waarin ik ervoer hoe Angst voelt
Hoe ik dat kon transformeren
Beetje bij beetje werd het weer Licht
Loslaten
Ik liet oordelen over mezelf los
Ik 'zag' weer een glimp van wie ik werkelijk ben
Anders dan de meeste mensen
Mezelf
Niet beter of minder, slechts zoals ik ben
Dat gaf me mijn rust
Ik zie, hoor en voel op mijn eigen manier
Liefde
Wanneer ik dat in Liefde accepteer
Omarmen ook anderen mij dankbaar
En zo ervaar ik dat ik overal
Waar ik maar wil
Kan Zijn Wie Ik Ben !
In
Eenheid
Geen opmerkingen:
Een reactie posten